باغهای منظره ای  قرن 18در انگلستان

باغهای منظره ای در انگلستان قرن هیجدهم  نوشته شده توسط اکرم خدامی پور گرایش غیر فرمال باغهای منظره ای انگلستان در قرن هیجدهم،بازتابی است از شکل گیری نگرشهای "رمانیتیسم"romanticism و ناتورالیسم naturalism. این دوره در عین حال نوسانی است بین جنبش "رمانیتیسم" و "کلاسیسم"و علاوه بر آن ،عوامل دیگری که به طور عمده در شکل گیری منظر این دوره ، تاثیر نهاد عبارت بودند از " تفکر فلاسفه وشعرای رمانتیک آلمانی و فرانسوی"،" جنبش نوین نقاشی انگلستان موسوم به پررافائلیسم"الهام از نقاشی منظر نقاشان فرانسوی قرن هفدهم "،نفوذ فرهنگ باغسازی شرقی بخصوص باغهای چینی " و... ویژگیهای عمده این دوره وبازتاب آن در معماری منظر را میتوان به شرح زیر بیان داشت: *جنبش رمانیتسم در باغسازی انگلستان ازقرن هجدهم شکل گرفت وتداوم آن، موجب اشاعه این نگرش در باغسازی سایر کشورهای اروپایی در قرن نوزدهم گردید. بر مبنای این نگرش، منطق گرایی وارزشهای دوره روشنگرایی منسوخ شناخته شد ، شور احساس، عواطف فردی وتخیل گرایی جایگزین ملاکهای کلاسیسم گردید . از این روست که هنرمندان رمانتیک ،در آثار خود به انعکاس موضوعات مهیج،احساساتی وافسانه ای وخیالی پرداختند. فرم را به مثابه بازتاب بیان فردی و درونی که دنیای بیرونی را متعادل می سازد، پنداشتند ونمامی قوانین ومحدودیتها را به خاطر آزادی فردی،مردود اعلام کردند. رمانیتیسم در اوج تکامل فرد در قرن نوزدهم در هر زمینه ای نگرش روشنگرایی قرن هجدهم را منسوخ دانست ودر برخورد با کلاسیسم ،ملاکهای خود را به شرح زیرتعیین نمود: * مذهب مسیحیت در مقابل بی مذهبی *وطن در مقابل امپراتوری *احساسات فردی در مقابل منطق جهان شمولی *تاریخ به مثابه تجربه گذشته در مقابل تاریخ به مثابه الگو *هویت فرهنگی،جغرافیایی،تاریخی،مذهبی وزبان در مقابل جامعه به مثابه مفهوم به این ترتیب ،جنبش رمانیتیسم به رد تمامی ارزشهای مطلق پرداخت و گذشته را به سان گذشته مورد توجه قرار داد و از آنجا که شناخت جهان ،دیگر در پرتو خرد معقول نبود،بلکه جهان به مثابه مجموعه نیروهای موثر بر فرد تلقی شد،لذا این جنبش توجه و گرایش به هنر قرون وسطی را در محور توجهات خود قرار داد. در قرن هیجدهم،شعر وادبیات به ستایش زیبایی روستایی و طبیعت بکر پرداخت وتقدیر از طبیعت و زیبایی های آن در اثار هنری رواج پیدا کرد. متفکرین این دوره ، تقلید از طبیعت و هویت بخشیدن به مکانهای زیستی با مناظر طبیعی را تشویق کردند. "ژان ژاک روسو " فیلسوف و متفکر معروف قرن هیجدهم ، اندیشه ضرورت بازگشت به طبیعت را اشاعه می داد ومعتقد بود که در طبیعت ،تصویر تمثیلی آزادی انسان وجود دارد. باغسازی در این دوره،بین تعمیق در قوانین طبیعی وستایش زیبایی وتقدیر طبیعت به مثابه یک شاهکار هنری در نوسان بود. مجموعا"دو عامل عمده نیز در باغسازی این دوره نقش داشتند که یکی تاثیر نفوذ فرهنگ باغسازی کشورهای شرقی بخصوص چین و دیگری الهام از نقاشی منظر نقاشان فرانسوی قرن هفدهم ،بخصوص "لورن"و"پوسن"بود.
برگرفته از جزوه" معماری با طبیعت در گذر زمان /موسسه مطالعات محیط زیست /دانشگاه تهران/دکتر هما بهبهانی.